Değerli bir insandı

Kötü bir şey söylediniz demedim,sadece sorunuzu Çağlayangil’le ilgili hatıramı yazmaya vesile bildım. Ayrıca onun hakkındaki, görüşlerinize zaten karışmam. Saygı duyarım. Benim bilmediğim, göremediğim, unuttuğum şeyler olabilir. Aradan 45 yıl geçti az zaman değil. Artık bunlar günlük siyasetten çıktı tarih oldu. Tarihin belgeye ihtiyacı var, bu yüzden söylenen her şey değerli.
Haklısınız Çağlayangil çok önemli devlet hizmetlerinde bulunmuş bir insan ama hiç bir şey yazmamış, bir belge bırakmamış. Titiz bir adamdı. Bir şey sorduğumuz zaman kafadan atmaz, sorulan konuyla ilgili – getirin benim dosyamı, derdi. Küçük küçük kağıtlarla dolu özel dosyaları vardı. Daireye pek bağlıydı. Dış İşleri Bakanlığında daireden gelme bakanları sevmezler, her işe bilip bilmeden karışır diye, ama dışardan geleni tutarlar sorar öğrenir diye, üstelik Çağlayangil gibi bilgi ve uzmanlığa saygılı bir bakan o zaman pek iyi gelmişti. Bana o gençlik günlerimi hatırlattınız. Hoşçakalınız.

İnfazları düzenlemekle görevliymiş, yani devlet adına idam sehpasının başında duran savcı. Hazin bir görev. Dönemi için “görev” sayılır ama zaman geçince kamu vicdanında mahkum olur. İş tersine döner. Tarih celladı asar, mazluma ebedi hayat bahşeder. Ömer Muhtar’ın “ben cellatlarımdan daha fazla yaşayacağım” demesi gibi… Siyaseten mahkum olanı tarihin temize çıkardığı çok olmuştur. Keşke o zaman o görevi üstlenmeseydi.Yassıada hakimler hey’etine tayin olup görevi kabul etmeyen Üsküdar ağır ceza hakimi rahmetli Cevdet Akpınar gibi… Ne diyelim. Mukadderat. Benim yakınımdır, dilim varmıyor ama siz ve pek çok vicdanlı vatandaş, onu mahkum edebilirsiniz. Yürekten desteklerim.